SORU:

KİMİLERİ TEVRAT VE İNCİL'DE TAHRİF

BULUNDUĞUNU İLERİ SÜRÜYORLAR. BU

KONUDA YANITINIZ NEDİR?

BAYAN R. IRAK

TEVRAT

VE İNCİL'İN

DEĞİŞMEZLİĞİ

İSKENDER CEDİD

ESENLİK YOLU - RIKON - İSVİÇRE

İÇİNDEKİLER

GİRİŞ

1. KUTSAL KİTAB'IN OLUŞUMU

2. VAHYİN TANIKLIĞI

3. PEYGAMBER VE ELÇİLERİN TANIKLIĞI

4. TEVATÜRÜN TANIKLIĞI

5. ESKİ NÜSHALARIN TANIKLIĞI

6. ESKİYAZMALARIN TANIKLIĞI

7. ARKEOLOJİNİN TANIKLIĞI

8. İSLAM'IN TANIKLIĞI

9. SORULMASI GEREKEN

10. TAHRİF KONUSUNDA MÜSLÜMAN

BİLGİNLERİN SÖZLERİ

YARIŞMA

TITEL: DIE UNFEHLBARKEIT DER THORA UND DES

EVANGELIUMS

THE INFALLIBILITY OF THE TORAH AND THE GOSPEL

TÜM HAKLARI MAHFUZDUR

ESENLİK YOLU • PK : 66 CH-8486 RIKON • İSVİÇRE

GİRİŞ

Bundan binlerce yıl önce Allah, Musa

aracılığı ile Yahudilere şu buyruğu verdi: "Size

verdiğim buyruklara ne katın ne de eksiltin. Ama

size bildirdiğim Tanrınız Rabb'in buyruklarını

tutun.,, (Tesniye 4:2).

Aynı buyruk adı geçen kitapta yinelenir:

"Sana buyurmakta olduğum her sözü yerine

getireceksin. Üzerine bir şey katmayacaksın.

Ondan eksiltmeyeceksin.,, (Tesniye 12:32)

Yüzyıllar sonra Bilge Süleyman, Kutsal

Ruh'un esinlemesiyle şu tanıklığı yazdı: "Allah'ın

her sözü denenmiştir. Kendisine sığınanlara

kalkandır. O'nun sözüne bir şey katma. Yoksa

seni azarlar ve yalancı çıkarsın (Süleyman'ın

Meselleri: 30:5-6).

Kutsal Kitabın, sonunda ise şu şiddetli

uyarıyı okuyoruz: "Bu kitabın peygamberlik

sözlerini duyana tanıklık ederim ki eğer bir adam

bunlara bir şey katarsa, Allah bu kitapta yazılmış

olan belaları, ona katacaktır. Eğer bir adam bu

peygamberlik kitabının sözlerinden çıkarırsa,

Allah bu kitapta yazılmış olan yaşam ağacından

ve Kutsal Kentten onun payını çıkaracaktır.,,

(Vahiy 22:18-19). Artık bu açık uyarılardan sonra

hiç inanan birisi Tanrı'nın kendisine içten

bağlananlar için hazırladığı tüm ruhsal

bereketlerden, Kurtuluş ve sonsuz yaşamdan

yoksun kalmayı göze alıp Tanrı sözünde tahrife

yeltenebilir mi? İnanmayanlara gelince, bunu

yapmalarına olanak yoktur. Çünkü akıllarına estiği

gibi bozup değiştirmek için yeryüzüne dağılmış

binlerce nüshayı bir araya getirmeleri mümkün

değildir.

Ne acıdır, son zamanlarda kimileri Mesih'in

tertemiz elçilerini, kendilerine emanet edilen İncil'i

değiştirmekle suçluyorlar. Bu ise yalnızca Kutsal

Kitaplara değil Kuran'a da hakarettir. Çünkü

Kuran, elçilerin güvenilirliğine tanıklık etmekte,

Onlara "Tanrı'nın Yardımcıları,, lakabını vermek-

tedir. (Âl-i İmran 52).

Kutsal Kitab'ın her türlü bozukluk ve

değiştirmeden uzak olduğuna ilişkin kanıtlar

çoktur. Bunlara sırasıyla gelecek bölümlerde

değineceğiz.

I

KUTSAL KİTABIN OLUŞUMU

Tanrı, yüce Kitab'ını hikmet ve anlayışla

oluşturmaya son derece büyük bir özen

göstermiştir. Eski Antlaşmayı inceleyen biri,

Kutsal Kitab'ın bu bölümünün üç dönemde

tamamlandığını, yine Kutsal Kitab'ın kendisinin

duyurduğunu görecektir.

Birinci Dönem, Adem'den Musa'ya Dek: Tanrı

tarafından vahyolunmuş olan Kutsal Kitap

Tanrı'nın Adem'e buyrukta bulunduğunu,

adlandırması için kır hayvanlarını, kuşları yanına

getirdiğini bildiriyor. (Tekvin 2:15-19). Ancak bu

ifadeler bize, Tanrı'nın başlangıçta insanla nasıl

konuştuğunu haber vermiyor. Bu yüzden çokları

bu konuda bir kehanette bulunabilmek için aklına

başvurmakta, hayal gücünü çalıştırmaktadır.

Aradaki binlerce yıllık mesafeyi unutarak.

Kutsal Kitaplar da, Tanrı'nın insanlara

yaptığı duyurular için belli bir tarih vermemektedir.

Bununla birlikte bu kitapların metinleri sonuç

çıkarmada bize yardımcı olabilir. Örneğin Tekvin

Kitabının beşinci bölümünde adı geçen Hanok için

Elçi Yahuda, Adem'den sonra yedinci peygamber

diyor. Kutsal Kitap O'nun Tanrı ile yürüdüğünü

bildiriyor.

Şüphesiz bu peygamber, geçmiş haberleri

biliyordu. Gene O, Kutsal Kitab'ın zincirine göre

Adem'i tanımış, O'nunla konuşmuştu. Hanok'un

oğlu Metuşelah'ta "soyları içinde doğru ve iyi,,

olup "Allah ile yürüyen,, Nuh'un zamanına dek

yaşadı. Yine herkesin kabul ettiği gibi iyilik ve

gerçeğin öğütçüsü Nuh, kutsal haberleri tufan

sonrası nesillere ulaştırmıştır. (II Petrus 2:9).

Nuh'un oğlu Sam, İbrahim'in zamanına

kadar yaşadı. (Tekvin 10:21, 11:10-26). Kutsal

Kitap bize kutsal haberlerin İbrahim'e bildirildiğini

duyuruyor: "Kutsal yazı Tanrı'nın, diğer ulusları

imanlarına göre aklayacağını öngörerek İbrahim'e

bütün uluslar sende kutsanacaktır müjdesini

önceden verdi.,, (Galatyalılara 3:8).

Bu ayet, İbrahim'in geçmiş olaylara değgin

önemli verilere sahip olduğunu vurgulamaktadır ki

O da, bu bildiklerini çocuklarına aktarmıştır.

"Kendisinden sonra oğullarına ve evi halkına iyilik

ve adalet yapmaları için Rabbin yolunu

gözetmelerini emretsin diye O'nu tanıdım. Ta ki

Rab İbrahim'e söylediklerini yerine getirsin.

(Tekvin 18:19) Görülüyor ki İbrahim ile Musa

arasındaki bağı bulmak için fazlaca uğraşmaya

gerek yok.

İkinci Dönem, Musa Kuşağı: Kutsal

Kitap'ta "çıkış,, bölümü ile olaylar daha özenli

kaydedilmektedir. Çünkü Tanrı, unutulmasın diye

Musa'ya bunu emretmiştir. "Rab, Musa'ya dedi :

Bunu, anılma olarak kitaba yaz ve Yeşu' un

kulağına koy! çünkü Amalek'in adını yeryüzünden

büsbütün sileceğim. (Çıkış 17:16).

Adı geçen kitapta, Musa'nın ahit kitabını

alıp halka okuduğunu görüyoruz. (Çıkış 24:7)

Musa, Tevrat'ın yazımını bitirince Tanrı'nın ahit

sandığını taşıyan Levililere buyurup dedi: Bu yasa

Kitab'ını alın. O'nu üzerinize tanık olması için

Allah'ınız Rabbin ahit sandığının yanına koyun.,,

(Tesniye 31:24-26).

Üçüncü Dönem, Yeşu'dan Malaki'ye

Dek: Tanrı Yeşu'a şöyle buyurdu : Bu Yasa Kitab'ı

ağzından ayrılmasın. Onda yazılmış olanların

tümüne uygun olarak davranmak için Onu gece

gündüz düşün.,, (Yeşu 1:8), "Yeşu bu sözleri

Allah'ın Yasa Kitab'ına yazdı.,, (Yeşu 24:26).

"Samuel krallığın düzenini halka söyleyip

kitaba yazdı ve Rabbin önüne koydu.,, (Samuel

10:26).

Yazar Şafan, ünlü kâhin Hılkiya'nın

buyruğu ile Kutsal Kitab'ı okuduğunda bu

olağanüstü Kitap Kral Yoşuya'nın son günlerinde

ruhsal bir devrim yarattı. (II. Krallar 22:8-13).

İşaya peygamber Kutsal Kitab'ın sağlamlığını

vurgulayarak O'nu tekrar okumaya başlamaları

için halkı uyardı: "Rabb'in Kitabında araştırın ve

okuyun. Bunlardan hiç birisi kaybolmayacak.

Hiçbirinin eşi eksilmeyecek. Çünkü O'nun ağzı

buyurdu. O'nun Ruh'u onları topladı. (İşaya

34:16). Aynı şekilde Yeremya peygamber de

peygamberlik sözlerini kitaba yazması için

Rabden buyruk aldı: "Kendin için bir kitap tomarı

al. Yoşiya'nın günlerinden sona söylediğim bu

güne kadar, İsrail'e, Yahuda'ya ve tüm halklara ne

söylemişsem hepsini yaz.

Daniel peygamber de Kutsal Kitab'a

tanıklıkta bulunmuştur. "Ben Daniel, Yeruşalim'in

yıkım süresinin dolması için Rab tarafından

Yeremya peygambere bildirilmiş yılların sayısını

kitaplardan anladım : Yetmiş yıl.,, (Daniel 9:2).

İran kralı Artahşaşta zamanında Ezra ve

Nehemya, kendilerini Rabbin şeriatine verdiler.

Ezra Allah'ın verdiği Musa şeriatinde usta bir

yazıcıydı. (Ezra 7:1-10). Nehemya'nın kitabında

da şunları okuyoruz: Tüm halk tek bir beden gibi

8

su kapısının karşındaki alana toplandı.. . Yedinci

ayda, Kahin Ezra, kadm-erkek anlayabilen

herkesin önüne şeriatı getirdi. . . Sabah ışığından

öğleye kadar O'ndan okudu.,, (Nehemya 8:1-3).

"Zekeriya'ya Rabbin sözü geldi: Orduların

Rabbi buyuruyor, doğru hükmedin. Herkes

kardeşine iyi, merhametli olsun .. . Ama onlar

dinlemek istemediler. Ordular Rabbi'nin pey-

gamberler yolundan Ruhu aracılığıyla gönderdiği

şeriatı ve sözleri dinlememek için yüreklerini

elmas gibi sertleştirdiler.,, (Zekarya 7:8-12).

Malaki ise "Anılma Kitabı,, dediği Kutsal

Kitap'tan şöyle söz ediyor: "O zaman, Rab'den

korkanlar birbirlerine şöyle dediler: Rab dinledi,

işitti. Rab'den korkup adını düşünenler için O'nun

önünde bir anılma kitabı yazıldı.,, (Malaki 3:16).

Şimdiye dek anlatılanlardan şu anlaşılıyor:

Rab, insanın iyiliği için yazacakları peygamberlik

sözlerini nesiller boyunca elçilerine bildirerek

Kutsal Kitab'mı ortaya çıkarmıştır. O halde istemi

ve verdiği sözler uyarınca, bu diri Tanrı'nın

bildirdiği yasalarını koruması gerekir.

10

VAHYİN TANIKLIĞI

A - Tanrı'nın, Sözünün Yok Olmayacağına

Değgin Tanıklığı

Kutsal Kitap'ta, Tanrısal sözün yok

olmayacağına, değişmeyeceğine değgin bir dizi

duyuru ve vaad bulunmaktadır.

"Merhametimi geri almam, doğruluğumu

yalana döndürmem, verdiğim sözü bozmam,

dudaklarımdan çıkanı değiştirmem.,, (Mezmurlar

89:34).

"Çünkü doğrusu size derim : Bütün bu

şeyler oluncaya kadar bu soy kaybolmayacaktır.

Gök ve yer geçip gidecek ama, benim sözüm

geçmeyecektir.,, (Matta 24:34-35).

Kutsal Kitap geçerliliğini yitirmez." (Yu-

hanna 10:35).

B - Tanrının Peygamberlerine Tanıklığı

Hoşea peygambere: "Peygamberlere

söyledim, rüyetleri çoğalttım, peygamberler

aracılığı ile örnekler kullandım.,, (Hoşea 12:10).

11

Yeremya peygambere: "Onlardan korkma!

Çünkü seni kurtarmak için ben seninleyim. Rab

bana, işte sözlerimi ağzına koydum, dedi.,,

(Yeremya 1:8-9).

İşaya peygambere: " Bana gelince, diyor

Rab, işte onlarla olan sözüm . . . Dudağına

koyduğum sözüm ne senin ne de neslinin

dudağından sonsuza dek ayrılmayacak.,, (İşaya

59:21).

Hezekiel peygambere: "İnsanoğlu ayak

üzerine dikil de seninle söyleşeyim . . . Seni, İsrail

oğullarına, asi halka gönderiyorum. Onlar asi bir

ev olsalar da ne sözlerinden kork ne de

yüzlerinden yıl! Onlara benim sözlerimi söyle.,,

(Hezekiel 2:1-8).

Malaki peygambere: "Orduların Rabbi

diyor,,, bu emri size Levi ile ahdim olsun diye

gönderdiğimi bileceksiniz. O'nunla olan ahdim

yaşam ve barış içindi. Onları, kendisine, korksun

diye verdim ve benden korktu ... Doğrunun

şeriatı onun ağzında idi.,, (Malaki 2:46).

Zekarya peygambere: „Peygamber kul-

larıma buyurmuş olduğum sözlerim ve yasalarım

atalarınıza erişmedi mi? Dönüp, Orduların Rabbi,

dediler, işlerimize göre bize ne yapmayı

düşündüyse öyle etti.,, (Zekarya 1:6).

12

Ill

PEYGAMBER VE ELÇİLERİN

TANIKLIĞI

Tanrının peygamberleri ve elçileri tanıklık

etmektedirler ki, Tanrı, onlarla konuşmuş, insanlar

için ölümsüz bir yasa olmak üzere peygamberlik

sözleri ve öğretiler kaleme almalarını esinlemiştir.

Davud: "Rabbin Ruhu benim aracılığımla

söyledi, O'nun sözü dilimin üzerindeydi.,, (II

Samuel 23:2).

İşaya: "Tüm insanlar ota benzer. Ot kurur,

çiçek solar. Fakat Allah'ımızın sözü sonsuza dek

durur.,, (İşaya 40:6-8).

"Rabbin kitabında araştırın, okuyun.

Bunlardan hiçbir şey kaybolmayacak, hiçbirinin

eşi eksilmeyecek. Çünkü O'nun ağzı emretti,

O'nun Ruhu onları topladı.,, (İşaya 24:16).

Yeremya: Bana Rabbin sözü geldi:

"Yeremya ne görüyorsun?,, Bir badem dalı

görüyorum, dedim. Rab, iyi gördün ben de

sözümdeyim, gerçekleşmesi için bekliyorum

dedi.,, (Yeremya 1:11-12).

13

Hezekiel: "Bana Rabbin şu sözü geldi:. . .

Sen Adem oğlu, İsrail evine seni bekçi koydum.

Sözü benim ağzımdan işitecek, onları benim

tarafımdan sakındıracaksın.,, (Hezekiel 33:1-7).

Rab İsa öğrencilerine diyor ki: "Konuşanlar

siz değilsiniz, ama Babanızın Ruh'udur içinizde

konuşan.,, (Matta 10:20).

Pavlos: "Biz dünyanın ruhunu değil, Allah

tarafından bize bağışlanan şeyleri bilelim diye

Allah'ın Ruh'unu aldık. Bunları insan bilgeliğinin

öğrettiği söz ile değil, ruhsal şeyleri ruhsal sözlerle

birleştirerek Ruh'un öğrettiği söz ile ko-

nuşuyoruz." (I Korintoslulara 2:12).

Petrus: "Allah'ın diri ve kalıcı sözü

aracılığıyla yeniden doğmuş olarak birbirinizi

yürekten çokça sevin. Çünkü tüm insanlık ot gibi,

insanın tüm yüceliği otun çiçeği gibidir. Ot kurur,

çiçeği düşer. Ama Rabbin sözü sonsuza dek

durur.,, (I Petrus 1:23-25).

"Kitabın hiçbir peygamberliği özel yorum

türünden değildir. Çünkü, hiçbir peygamberlik

insan istemi ile gelmemiştir. Ama insanlar Kutsal

Ruh'un esinlemesi ile Allah'tan söylediler.,, (II

Petrus 1:20-21).

14

IV

TEVATÜRÜN^1 TANIKLIĞI

Tarihin bize bildirdiğine göre habercilerin

çağdaşı olan, yada onlardan sonra kilisenin

yönetimini ele alan din önderleri vaazlarında ve

eserlerinde Kutsal Kitap'tan, özellikle İndilerden

alıntılar yapmışlardır. Çünkü, bu kişilerin Kutsal

Kitabın Tanrı tarafından yazdırıldığında ve

kesinlikle bozulmayacağında en küçük bir

şüpheleri bile yoktu.

Onlardan bazıları şunlardır:

Clement: Roma piskopusu. Haberci Pavlos ile

birlikte çalışıyordu. (Filipililere 4:3).

Dionysius: Korintos piskoposu. Ölüm ta-

rihi : 100.

Hermas: Pavlos'un çağdaşı. İçinde Yeni

Ahit'ten çokça alıntıda bulunduğu üç ciltlik bir eser

yazdı.

1 Tevatür, yalan söylemeleri olanaksız bir kalabalık

tarafından yapılan bilgi aktarımına denilir. Uzak ülkeler, önceki

hükümdarlar hakkındaki bilgimiz bu türdendir. Bu yoldan kazanılan

bilginin doğruluğundan şüphe edilmez.

15

İgnatius: Mesih'in göğe yükselişinden

otuzyedi yıl sonra Antakya'ya piskopos tayin

edildi.

Şehit Polycarp: Haberci Yuhanna'nın

öğrencisi. İzmir'e piskopos olarak atandı. 166 da

şehit oldu. İncil'den parçalarla dolu küçük bir

kitabından başka hiçbir eseri bize ulaşmadı.

Miladi ikinci yüzyıl önderleri de öğretilerini

desteklemek için Kutsal Kitap'tan alıntılar yaptılar.

Onlardan bazıları:

Papias: Phrygia'da, Hierapolis (Pamuk-

kale) kilisesine piskopos tayin edildi. 110 yılında

tanınmaya başladı. Polycarp ile karşılaştı. Kutsal

Kitab'a altı ciltlik bir tefsir yazdı.

Papias, İnciller kiliselerde Yunanca olarak

bol mikdarda vardı, diyor. Papias ayrıca müjdeci

Markos ile Pavlos'un arkadaş olduğuna, Markos

İncil'inin Mesih inanlıları arasında okunduğuna

tanıklık eder.

Şehit justiny: İsa'dan sonra 89 yılında

doğdu. İmana gelmeden önce putperest bir filozof

idi. O'nu, Mesih inancına getiren, yalnızca

doğruyu araştırmasıydı. Bu ünlü düşünür Mesih

16

inancını savunmak için birçok kitap yazdı. O, bu

eserlerinde dört İncil'den de yararlanmıştır.

Bir eserinde Roma, İskenderiye ve Efes'te

ki kiliseleri ziyaret ettiğini, Mesih inanlılarının

kiliselerde İncil'leri okuyarak ibadet ettiklerini

anlatıyor.

Hegius: justiny'den otuz yıl sonra tanındı.

Filistin'den kalkıp Roma'yı ziyaret etmesi, burada

birçok piskoposu tanıması nedeniyle tanıklığının

büyük önemi vardır. "Mesih inanlılarının,, diyor,

"her yerde Yasa ve Rab İsa'nın doğrultusunda tek

bir öğretiyi yaydıklarını gördüm.,,

İraneus: Yunan asıllıdır. 140 yılında

Anadolu'da doğdu. Polycarp ve haberci Yu-

hanna'nın öğrencisi oldu. Çalışmalarının

merkezi olan Lyon'a, 177 de şehit olan Bonitus'tan

sonra piskopos tayin edildi.

İncil'lerden alıntılarla doldurduğu bir

kitapçık yazdı. Bir bölümünde şöyle diyor : Biz,

kurtuluşumuzu yalnızca bize İncil'i aktaranlardan

kabul ettik. İncil öğretisini ilk kez yayan, daha

sonra da onu imanımızın temeli olması için

Tanrı'nın istem ve dileği ile yazanlar onlardır.,,

17

"Şöyle ki; Mesih'in dirilmesinden sonra

Tanrı, elçilere Kutsal Ruh'un gücünü verdi.

Böylece her şeyi eksiksiz anladılar, dünyanın en

uzak köşelerine gidip insanlara "göksel esenliği,,

müjdelediler. Herbirinin yanında Tanrı'nın İncil'i

vardı.

Petrus ve Pavlos Roma'da esenlik İncil'ini

vaazedip kiliseyi kurarlarken Matta Yahudiler için

kaleme aldığı İncil'ini bitirdi. Petrus ve Pavlos'un

ayrılmalarından sonra Markos, öğrencisi ve

arkadaşı, Petrus'un vaazlarının özeti durumunda

olan İncil'ini yazdı.

Lukada aynı şekilde İncil'i, arkadaşı

Pavlos'un vaazına göre yazdı. Daha sonra Rabbin

sevgili öğrencisi Yuhanna, Efes'te bulunduğu

sırada kendi İncil'ini yazdı.,,

Bu bilgin sözlerini şöyle sürdürüyor: "Elçi-

lerin aktardıkları öğretiler, dünyanın her köşesine

yayıldı. Doğruyu araştıran kişi her kilisenin bu

öğretileri koruyup kutsal saydığını görecektir . . .

Elçilerin bu kiliselere atadıkları önderler, daha

sonra bunların yerine geçenleri burada sayabiliriz.

Biz kiliseye ilişkin rivayetleri, elçilerin yaydığı

öğretileri işte bu haber zinciri kanalıyla aldık.,,

18

İskenderiye Piskoposu Clement: İreneus'-

tan onaltı yıl sonra doğdu. Bütün kiliselerin dört

İncil'e inandığına tanıklık etti. Bu araştırıcı bilgin

öğretisinde ve eserlerinde İncil'lerden sık sık

kanıtlar getirdi.

Tertullian: İsa'dan sonra 160'da doğup 220

yılı dolaylarında vefat etti. Elçiler hakkında şöyle

diyor: Yuhanna ve Matta imanı öğretirler. Ar-

kadaşları olan Luka ve Markos ise bize can

verirler. Pavlos'un Korintos, Galatya, Efes, Filipi

ve Selanik'te, Petrus ve Pavlos'un Roma'da

kurdukları kiliseleri saydıktan sonra şöyle devam

ediyor: "Dört İncil, başlangıçtan beri kilisenin

elindedir. Biz Mesih inanlıları Kutsal Kitab'ı

okumak, imanımızı beslemek ve kutsal sözle dua

etmek için bir araya geliriz.

Sonuç

1. Gerek elçilerin çağdaşı, gerekse

onlardan sonra gelenler olsun, Mesih inancının

önderleri Kutsal Kitaplardan alıntılarda bulun-

makta, konuşmalarında Kutsal Kitab'ın tanıklığına

başvurmaktaydılar.

2. Bu ise gösteriyor ki, onlar anlaşmazlığa

düştükleri konularda Kutsal Kitab'ın son söz sahibi

olduğuna kesin bir biçimde inanmaktaydılar.

19

3. Kutsal Kitab'ı genel toplantılarda okuyor

ve açıklıyorlardı.

4. Onlar, müjdecilerin, Kutsal Ruh'un

esinlemesiyle tam bir uyum içinde olduklarını

vurgulayarak Kutsal Kitap için ciltler dolusu tef-

sirler kaleme aldılar.

20

5. Başlangıçtan beri Mesih inanlıları, farklı

ulus ve mezheplerine karşın bu Kutsal Kitaplar'a

inanmışlardır.

V

ESKİ NÜSHALARIN TANIKLIĞI

Bugün Mesih inanlılarının elinde, tarihi,

İslam'dan yüzyıllarca önceye giden yazma

nüshalar bulunmaktadır.

İskenderiye Nüshası: İskenderiye kentinde

yazıldığı bu adı almıştır. Nüshaların arasında ilk

yeri alır. Constantinople partiği Cyril Lucar bu

nüshayı iskenderiye patriği iken yanında getirmiş,

1628 yılında İngiltere kralı Charles l'e hediye

etmiştir. Nüsha Yunanca olup Eski Sözleşme'ye

kadar Kutsal Kitab'ın tüm bölümlerini içerir. Birinci

sayfada, nüshanın İsa'dan sonra 325 yılında

Tagla adında Mısırlı bir kadın tarafından yazıldığı

yolunda bir yazı bulunmaktadır ki bunun hemen

üstünde Patrik Cyril, verilen tarihin görüşünce

doğru olduğunu belirtmiştir. Kalın uçlu bir kalemle

yazılmış olup her sayfa ellişer satırlık iki bölüme

ayrılmıştır. Halen Londra'da British Museum'da

korunmaktadır.

Vatikan Nüshası: Vatikan Kütüphanesinde

korunduğu için bu adı almıştır. Son derece güzel

bir parşömen kağıdına, sıradan bir el yazısı ile

kaleme alınmıştır. Sayfalar her biri 42 satırlık üç

bölüme ayrılmıştır. Yunanca olup Kutsal Kitab'ın

21

tamamını içerir. Bilginler, milattan sonra 300

dolaylarında yazıldığına inanıyorlar.

Sina Nüshası: Yaşça Vatikan nüshasına

denk, belki ondan da eskidir. Metin karşı-

laştırmasında büyük önemi vardır. 1844 yılında

Alman bilgin Tischendorf tarafından Sina'da

Azize Katerina manastırında bulunması nedeniyle

bu adı almıştır. Her sayfa dört bölüme ayrılmıştır.

Bulan kişi tarafından Rusya kayzerine hediye

edilmiş, Bolşevik devrimine kadar Rusya'da

kalmış, daha sonra da bugün korunmakta olduğu

British Museum'a gönderilmiştir.

Efraim Nüshası: Paris Ulusal Kitaplığında

korunmaktadır. Yunancadır ve Kutsal Kitab'ın

tamamını içerir. Ayrımsız, işaretsiz bir biçimde

yazılmıştır. Her sayfanın başındaki harf diğer-

lerinden büyüktür. Miladi 450 yılı dolaylarında

yazıldığına inanılmaktadır.

Bütün bu nüshalar, Kuran'ın da ta-

nıklığından sonra tahrif savını çürütmemizi

mümkün kılmaktadır. Çünkü bunların hepsi

Kuran'dan önce yazılmıştır ve bugün elimizdeki

metinle aralarında en küçük ayrım bile yoktur.

22

VI

ESKİ YAZMALARIN TANIKLIĞI

a) Kumran Yazmaları: 1947 yılında

Ürdün'deki Kumran mağaralarında bulunan

hazineler arasında, bir takım yazmalar da vardı.

Deri üzerine yazılmış olan bu yazmalar

İbranîceydi ve İşaya peygamberin kitabının

tamamını içeriyordu.

Yazım biçimi ve dil özelliklerinden anla-

şıldığına göre bu yazmalar milattan önce ikinci

yüzyılda yazılmıştır. Yazmaları inceleyen

bilginler, elimizdeki metin ile onlar arasında fark

olmadığını söylemekteler.

Kumran mağaralarında, Levililer, Eyüp,

Mezmurlar ve Habakkuk kitaplarından oluşan bir

nüsha daha bulundu. Bu yazmaların da elimizdeki

kitaplara uygun olduğu görüldü. Aynı yerde bu

yazmaların yanı sıra Ester kitabı dışında Eski

Andlaşma'nın bütün kitaplarını içeren bir liste

bulundu.

b) Arsoinoe Yazmaları: 1877 yılında

Kahire'nin güneyine düşen Arsoinoe'de kuma

gömülü olarak papirüs yapraklarına yazılı birçok

belge bulundu. Bu belgelerin arasında, yazım

23

tarihi tarihçiler tarafından İsa'nın doğumundan

sonra 125 olarak belirtilen ve elimizdeki nüsha ile

arasında en küçük bir fark bulunmayan bir

Yuhanna İncil'i de ele geçmiştir.

c) Sina Yazmaları: Daha yakınlarda, Sina

Azize Katerin manastırında, yazım tarihi beşinci

yüzyıldan öncelere uzanan Süryanice dört İncil

nüshası bulundu. Bu nüsha, Mesih imanlılarının

ikinci yüzyılda yapmış oldukları bir çevirinin

kopyasıdır. Bugün eldeki İncil'le arasında ke-

sinlikle fark yoktur.

Kazı çalışmaları ve bunların sonucunda

bulunan eski yazmalar, Kutsal Kitab'ı akla

durgunluk verecek ölçüde desteklemiştir. Çünkü

Kutsal Kitab'ın tarihe bu denli harfi harfine uygun

olması, kolaylıkla kabul edilebilecek bir şey

değildi. Daha, yeni buluşlar bekliyoruz. Bilginler

bu konuda hayli çaba harcamaktalar. Kanıtlar

gösteriyor ki artık İncil'e yada yazıldığı tarihe itiraz

edecek kişinin söylemeye sözü yoktur.

Arkeoloji bilgini Dr. Albright şöyle diyor: Biz

Kumran bulguları sayesinde şunu kesinlikle

söyleyebiliriz: Yeni Andlaşma, öncekilerin

bilgisiyle yazılmış, Mesih ve elçilerinin öğretilerini

içeren Yeni Andlaşma'nın ta kendisidir. Tüm

24

25

bunların yazım tarihi miladî 28 ile 80 yılları

arasıdır.

VII

ARKEOLOJİNİN TANIKLIĞI

Kutsal Kitaplar eskiden beri inançsızların,

sapıkların saldırılarına hedef olmuştur. Çünkü

Kutsal Kitap onların düşünceleriyle çatışmakta,

ayıplarını ortaya dökmektedir. Bu yüzden çokları,

eski eserlerde, yazmalarda ve işlemelerde Kutsal

metinlere aykırı noktalar bulmaya çalıştılar. Ancak

buluşlar, heveslerini kursaklarında bıraktı. Araş-

tırıcıların Filistin ve Mezopotamya'da buldukları

işleme ve kazı-yazıların tümü, Kutsal Kitap'ta

anlatılanları doğrulamaktadır. Öyle ki, birçok

inançsız bunu görünce imana gelmiştir.

Araştırıcılar arasındaki yaygın kanı milattan önce

450 yılına kadar Filistin'de yazının kullanılmadığı

yolunda idi. Onlara göre Musa ve birçok Eski

Andlaşma peygamberi, kitaplarını kendi elleriyle

yazmamışlardı. Gene inançsızların iddiasınca

Tevrat yazıcıları doğu uygarlığını Kabul edilmesi

olanaksız bir biçimde abartarak anlatmışlardı. Bu

kitaplarda anlatılanlar eski tarihçilerin anlat-

tıklarına ters düşüyordu.

Ancak son buluşlar onların bu teorilerini

olduğu gibi çürüttü. Çünkü buluşlar, Kutsal Kitab'ı

Mısır, Babil ve Asur uygarlıkları konusunda

desteklerken Sennacherib, Tiglath Pileser ve

26

Nebuchadnazzer haklarında verdiği bilgileri de

doğruladı.

Bu buluşların, üzerlerine Musa, Yeşu.

Ezra ve diğerlerinin kullandığı harflerle kazınmış

levhalar görme fırsatı vermesi gerçekten

sevindiricidir. Böylece yazının günümüzde olduğu

gibi İbrahim, Musa, Eyüp ve Nehemya'nın

zamanında bilindiğini kesin olarak biliyoruz.

Mesih'in "taşlar konuşacak,, sözünün

gerçekleştiğini zamanımızda görmek bizi mutlu

kılmaktadır. Gerçekten de Kutsal Kitab'ın sözünü

ettiği önemli olayların çoğunun kaydedildiği taşlar

konuştu.

1) Yaratılış Öyküsü: Babil ve Asur yazıtlarının bir

kaç sözcük farkı dışında tamamen Kutsal Kifab'a

uygun olarak verdiği yaratılış hakkındaki bilgiler

şaşırtıcı bir olaydır. Kutsal Kitap şöyle diyor: "Allah

daha büyük olanı gündüze, küçüğü de geceye

hükmetsin diye iki büyük ışık ve yıldızlar yaptı,,

(Yaratılış 1:16). "Allah nebula ve yıldızları yaptı,,

(Babil Yazıtları). "Allah cinslerine göre sığırları ve

sürüngenleri yarattı,, (Yaratılış 1:24). Babil

yazıtlarına göre ise bu hayvanları Tanrılar kurulu

yarattı. "Rab Allah, yerin toprağından amadı

yaptı,, (Yar. 2:7). Babil yazıtları ise Tanrı

27

Mardoh'un insanı et ve kemiklerden yarattığını

söylüyor.

2) Çok Tanrıcılık: Kutsal Kitap, insanların diri

Allah'tan yüz çevirip birçok tanrıya kulluk etmeye

başladıklarını, bu nedenle peygamberlerin, insanı

tek tanrıya ibadet etmeye döndermek için çabalar

harcadığını bildiriyor. İnançsız bilginlerin iddia-

sına göre ise, İnsan başlangıçtan beri çok tanrılı

bir inanca sahipti. Bu teori önde gelen

arkeologlardan Oxford üniversitesi Asur etüdleri

bölümü profesörü Dr. S. Herbert tarafından red-

dedilinceye kadar birçokları tarafından benim-

sendi. Bu bilgin diyor ki: "Sami ve Sümer

dinlerindeki tek Tanrı inancı, çok tanrıcılıktan önce

vardı.,,

Gene son buluşlar, bilim çevrelerinde

yaygın olan ve Yahudî dinindeki tek Tanrı

inancının yedinci ve sekizinci yüzyıl peygam-

berlerince duyurulmadan önce varolmadığı

yolundaki görüşü de çürütmüştür. Çünkü, birçok

yazıt, daha İbranîler Kenan yurduna girmeden

önce Musa'nın tek Tanrı inancına çağrıda

bulunduğunu vurgulamaktadır.

3) Tufan Öyküsü: Arkeolojik çalışmalar, Babil

kazılarından Tekvin kitabında anlatılanlara uygun,

28

olağanüstü bir tufan öyküsü sunmuştur. Hem

Tevrat hem de Babil metinlerinde tufanın Tanrısal

bir düzenle meydana geldiği, öykü kahramanının

dünyanın başına gelecek bir felaketten insanları

uyardığı, bu uyarıdan sonra kendisi ve ailesi için

bir gemi yaptığı, yaşamlarını sürdürmeleri için

gemiye beraberinde erkek, dişi her türden iki tane

olmak üzere hayvanlar aldığı, fırtına dinip gemi bir

dağın tepesinde durunca bu kişinin keşif için

kuşlar yolladığı, tufanın sonunda da Tanrıya

kurban sunduğu, Tanrının bu kurbanı kabul edip

ona güven verdiği anlatılmaktadır.

4)Keldanîler Ur'u: Irak topraklarında kazılar

yapılmadan önce, Kutsal Kitap bilginleri buralarda

bir zamanlar ortasında başkenti, köklü Lama olan

büyük bir uygarlık olduğunu bilmiyorlardı. Kazılar,

tarihin eski çağlarında bu bölgeye Sümerlilerin

gelip yerleştiklerini ve büyük bir uygarlık

kurduklarını bildiriyor. Dinlerine gelince, çok

tanrıcılığa inanıyorlardı ve her ailenin kendi özel

putu vardı. Bu durum Rahel'in, kocası Yakub ile

kaçmadan önce babası Laban'ın ilahlarını neden

çaldığını açıklıyor (Tekvin 31:28-32).

Kazılar bize göstermiştir ki, İbrahim

yalnızca bir bedevi kabilesinin şeyhi değil

Haran'da oturan, uygarlıkta köklü bir ulusun

29

çocuğudur. Bu gerçek Kutsal Kitap metnine

tamamen uygundur (Tekvin 11:28-31). İbrahim'in

uzun yolculuğunu iyice araştırırsak, müminlerin

babasının, adları Kutsal Kitap'ta geçen Dosan,

Beyt-il ve Sekim şehirlerine uğradığını görürüz.

Filistin'de bulunan eserler aynı zamanda Kutsal

Kitap'ta sözü edilen ve O'nun zamanında insanla

dolu olan Ölü denizin güneyine düşen bölgenin

varlığını kanıtlamaktadır.

5) Yusuf'un Öyküsü: Yusuf, kardeşlerinin

acımasız tuzaklarına kurban düşmüştü. O'nu bir

Mısır kervanına sattılar. Ama, doğru olduğu için

Tanrı, her şeyi onun yararına çalıştırdı.

Kendisinden ilgi ve beğeni gördüğü Firavun onu

hazine bakanı yaptı. Bu öykü, Yusuf'un çağdaşı

olan Alkob adında Mısır ilerigelenlerinden birinin

mezarında bulunan bir tabla ile güç kazandı.

Bilginler bu taş levhada Yusuf'un zamanında

büyük bir kıtlık olduğunu, devletin bolluk vaktinde

hazine bakanınca depolanmış ürünleri halka

dağıttığını okudular ki Tekvin Kitabında

anlatılanlarla arasında fark yoktur (Tekvin

47:18-22).

6) İbranîlerin Mısır'daki köleliği: Mısır'da tarihi

üçüncü Tuhutimis'e kadar uzanan ve İbranîleri

tapınağı inşa ederlerken resmeden kabartma bir

30

heykel bulundu. Ayrıca, duvarlarının uzunluğu on

ayak, güneş ısısı ile kurutulmuş çamurla karışık

tuğladan yapılmış birçok kalıntı ortaya çıkarıl-

mıştır. Bu da çıkış 5:7 de anlatılanları doğruluyor.

7) İbranilerin Mısırdan Çıkmaları: 1888 yılında

Tellu'l-Amarina'da çivi yazısı ile yazılmış bir levha

ortaya çıkarıldı. Bu levha, Filistinliler tarafından

Firavun'a yollanmıştı. Ve kendisinden - anlamı

İbranîler demek olan - Abiro adında tenlikeli bir

ulusa karşı savaşmak üzere yardım diliyorlardı.

8) Musa Ve Şeriat: Bazı bilginler arasında egemen

olan inanç, şeriatın Musa'yı izleyen bir zaman

dilimine ait olduğu idi. Ancak bilgin De Morgan

tarafından 1884 yılında yapılan kazı ve

araştırmalar Kutsal Kitab'ın, "şeriat Musa ile

verildi,, sözünü desteklemektedir. Bu araştırıcı,

Ester kitabında sözü edilen Şuşan sarayında çok

değerli yazmalar buldu. Bu yazmalar da Musa'nın

şeriatı hakkında Kutsal Kitap'ta anlatılanları

doğrulamaktadır.

9) Bazı Eski Uluslar Hakkındaki Kutsal Kitap

Öyküleri: Lazikiye'nin kuzeyine on mil uzaklıkta

bulunan Ra'su'ş-Şamra'da kuruluş tarihi milattan

önce 2000 olan Ugarit Kentinin kalıntıları ortaya

çıkarıldı. Bu kalıntılar arasında Kutsal Kitab'ın

31

Periziler. Hititler ve Hivitler hakkındaki anlattık-

larını doğrulayan yüzlerce levha bulundu.

32

10) Hititlerin Varlığını Kanıtlayan Mısır levhaları:

Yakın zamana kadar tarihçiler İbrahim'in, karısı

Sara'ya mezar yaptığı Makpela mağarasını

kendilerinden satın aldığı (Tekvin 23:21) Hit

oğullarının yaşayıp yaşamadıklarında şüphe

içindeydiler. Bu şüphe, arkeolojik Mısır lev-

halarında haberleri öğrenilinceye kadar sürdü.

Levhalardan birisi milattan önce 1287 yılında

Ramses II. ile onlar arasında Kadeş yakınlarında

meydana gelen bir savaştan söz eder.

VIII

İSLAMIN TANIKLIĞI

Kuran, Kutsal Kitapların sağlamlığına

tanıklık etmiştir. Kuran'ı okuyan biri onun Kutsal

Kitaba ilişkin bu açık tanıklığı karşısında irkilir. Bu,

kesinlikle yorum yada bir başka anlama çekmeye

olanak tanımayacak açıklıkta bir tanıklıktır.

- "Tevrat'ı biz indirdik. Onda bir hidayet, bir ışık

vardır. Kendisini Allah'a adamış İsrail

peygamberleri, Yahudilere onunla hükmederlerdi.

Bilginler ve din önderleri de, Allah'ın kitabını

korumakla emrolundukları için hepsi onunla

hükmeder, onun Allah'tan geldiğine tanıklık

ederlerdi,, (Mâide 44).

- "Arkadan da Meryem Oğlu İsa'yı - kendisinden

önceki Tevrat'ın doğrulayıcısı olarak-gönderdik.

Ona da, içinde doğru yol ve ışık bulunan İncil'i -

ondan önceki Tevrat'ın doğrulayıcısı ve Tanrıdan

korkanlar için kurtuluş ve öğüt olsun diye - verdik

(Mâide 46).

- "Sana da hak olarak kitabı - kendinden önceki

kitapları doğrulayıcı ve onlara tanık olsun diye -

gönderdik. O halde aralarında, Allah'ın sana

indirdiği ile hükmet,, (Mâide 48).

33

Birinci ayette Kuran, Tevrat'ın sağlam-

lığına, onun sapıklıktan kurtuluş olduğuna tanıklık

ediyor. O'nun Tanrı tarafından kendilerine

korunmak üzere verilmiş Kitap olması gereğince

verecekleri hükümler için peygamberlere rehber

olduğunu belirtiyor.

İkinci ayet, Mesih'in Tevrat'ı doğruladığını

aynı şekilde, içinde doğru yol, ışık ve öğüt bulunan

İncil'inin de kendisinden önceki Kutsal Kitapları

doğrulayıcı olarak geldiğini açıklıyor.

Üçüncü ayet ise Kuran'ın Muhammed'e

Kutsal Kitab'ı doğrulayıcı olarak indiğini, onu

korumakla görevlendirildiğini bildiriyor. Muham-

med'e Tanrı'nın İncil ve Tevrat hakkındaki

gerçeklemesine uygun olarak hükmetmesi

çağrısında bulunuyor.

Kuran daha da ileri giderek Tevrat ve İncil

imanlılarını bu kitaplarda bildirilen öğretilere göre

hükmetmeye teşvik ediyor.

"De ki ey Kitap sahipleri, Tevrat'ı, İncil'i ve

Rabbinizden size indirileni uygulayıncaya kadar

hiçbir temel üzerinde değilsiniz,, (Mâide 68).

Kuran, İncil imanlılarını da kitaplarındaki

34

hükümleri uygulamaya teşvik ediyor. Bunu ihmal

edenleri günahkârlar olarak niteliyor.

"İncil sahipleri Allah'ın, onun içinde

indirdiği (hükümler) ile hükmetsin. Allah'ın

indirdiği ile hükmetmeyenler sapıkların ta

kendileridir,, (Mâide 47).

"Ey iman edenler! Allah'a, O'nun peygam

berlerine, gerek o peygamberlerine indirdiği kita-

ba gerekse daha önce indirdiği kitaba iman edin.

Kim Allah'ı, meleklerini, kitaplarını, peygam-

berlerini ve ahiret gününü inkar ederse o, doğru

yoldan tamamen sapıp gitmiştir (Nisa 136).

Buraya kadar anlattıklarımızdan çıkan

sonuç şu:

1 - Kuran, kitap sahiplerini^1 Tevrat ve İncil'deki

hükümleri uygulamaya teşvik ediyor ki bunun bir

diğer anlamı, bu kitapların sağlamlığını, tahriften

uzak olduklarını itiraf etmektir. Çünkü bu iki kitap,

imanlıyı, doğrulukta bulunan "kurtuluş,, konu-

sunda destekler. Onlar aynı zamanda davranış

konusunda da yeterli öğretiyi içermektedir.

(1) Ehl-i Kitap (Ehlu'l-Kitab) Kuran'ın Yahudiler ve Hıristiyanlar için

kullandığı isimdir.

35

2 - Kuran, içlerinde Müslümanlar da olmak üzere

tüm imanlılara Kuran'a ve önceden indirilen

Kitaba yani Tevrat ve İncil'e inanmayı emret-

mektedir. Bu ise Tevrat ve İncil'de bildirilenlere

inanmaları için müslümanlara yapılmış açık bir

çağrıdır.

"Onlar, kendilerine Kitap, yargı ve pey-

gamberlik verdiğimiz kişilerdir. Şimdi bu kişiler bu

kanıtları tanımaz inkar ederlerse biz ona inkar

etmeyen bir topluluğu vekil kılarız. Onlar Allah'ın

doğru yola ilettiği kimselerdir. O halde sen de

onların tuttuğu yola uy,, (En'âm 89-90).

Kuran, Kutsal Kitabın ruhsal konularda da

uygulanmaya elverişli olduğunu itiraf ediyor:

"Hem içinde Allah'ın hükmü olan Tevrat

yanlarında dururken, nasıl oluyor da senin

hakemliğine başvuruyor, sonra da yüz çevirip

gidiyorlar? Onlar inanan kimseler değildir,, (Mâide

43).

Bu ayet, Kutsal Kitabın hükümlerini

uygulayanların artık yargı için başka kitaplara

gereksinim duymadıklarını, onda bulunan ger-

çeğin bilgisini öğrendikten sonra yüz çevirenin ise

imanlı olmadığını açıklamaktadır.

36

"De ki: eğer sözünüzde doğru iseniz Allah

tarafından bu ikisinden daha doğru bir kitap getirin

de ona uyayım,, (Kasas 49).

Bu ayet ise Muhammed'e daha önce

Musa'yı reddettikleri gibi şimdide kendi öğretisini

kabul etmeyenlere ne söylemesi gerektiğini

gösteriyor.

Ona Kutsal Kitap ve Kuran'dan daha doğru

bir kitap getirsinler. "Senden önce kendilerine

vahyettiğimiz erkeklerden başkasını, biz pey-

gamber göndermedik. Bilmiyorsanız Kitap

sahiplerine sorun,, (Nahl 43).

"Kitap sahipleri Tevrat ve İncil bilginleridir.

Eğer bunu bilmiyorsanız gidip onlara sorun.

Çünkü sizin onları doğrulamanız Muhammed'e

inananların doğrulamasından daha kolaydır,,

(Celaleyn Tefsiri S:357).

Bu ayet, Kitabı yazan Allah elçileri ve

peygamberlerinin, Onu Kutsal Ruhun esin-

lemesiyle ve yalnızca vahiy yoluyla yaz-

dıklarına açık bir biçimde tanıklık etmekte ve kanıt

olarak sunduğumuz ayetlerle birlikte

göstermektedir ki, Kuran, Kutsal Kitabımızı doğru

yol, ışık, Tanrı yargısı ve vahiy olarak kabul etmiş,

37

müslümanlara, bilmediklerini bize sormalarını

emretmiştir. Bu, Kutsal Kitabımızın sağlam olup

bozulmadığına Kuran'ın itirafı değil midir?

Tüm bunlar, Mesih elçilerinin Kutsal Kitap

ve vahyinin sağlamlığına ilişkin tanıklığı ile

uyuşmaktadır. Pavlos şöyle diyor: Kitabın tamamı

Tanrı esinlemesi olup bize neyin doğru olduğunu

öğretmek, yaşamımızdaki yanlışı Kabul ettirmek

ve iyilik yolunda bizi düzeltmek için yararlıdır. Bu

Tanrı insanının yetkin ve her iyi işe hazır olması

içindir (II Timoteos'a 3:16-17).

İşte bu nedenle Mesih imanlıları, milattan

önce 400 yılı civarında tamamlanan Eski

Andlaşma kitaplarını Kabul ettiler. Yahudiler Eski

Antlaşma'yı üçe ayırmışlardı:

1. - Tevrat: Musa'nın beş kitabı, Yaratılış, Çıkış,

Levililer, Sayılar ve Tesniye'den oluşur. Tevrat,

Tanrı'nın on buyruğu ile insanlığa yaptığı vaatleri

içermesi bakımından başlangıçtan beri Kutsal ve

değerlidir.

2. - Peygamberler: Bu da iki bölüme ayrılır.

A - Yeşu, Hakimler, Samuel ve Krallar.

B - İşaya, Yeremya, Hezekiel, Hoşea, Yoel,

Arnos, Obadya, Yunan, Mika, Nahum

38

Hobakkuk, Tsefanya, Haggay, Zekarya

ve Malaki kitapları.

3 - Yazılar: Mezmurlar, Süleyman'ın Meselleri

Eyub, Nehemya, Tarihler, Neşîdeler

Neşîdesi, Rut, Yeremya'nın Mersiyeleri, Vaiz

ve Ester kitapları.

Yeni Antlaşma kitaplarına gelince, bilgin-

lerin ortak görüşüne göre bu kitaplar Mesih'i

görüp duyan yakın arkadaşlarının hayatta olduğu

günlerde yazılmış ve yayılmıştır. Bunlar, dört İncil,

Habercilerin İşleri, Pavlos'un mektupları, Pet-

rus'un mektupları, Yakub'un mektubu, Yuhan-

na'nın mektupları, Yahuda'nın mektubu ve Vahiy

kitabıdır.

Allah'ın kullarına vahyettiği kitabın neler

içerdiğini özetle söyledik. Tanrı, bu kitabını son

derece büyük bir dikkat ve özenle korudu. Nitekim,

nasıl vahyini yazmaları için güvenilir kişiler

seçtiyse, aynı şekilde onun diğer dünya dillerine

tercümesi için de sadık insanlar seçti. Kuşkusuz

Kutsal Kitab'm bugün yaklaşık 1400 dil ve lehçede

çevirisinin bulunması, Tanrı'nın kitabını sonsuza

dek koruyacağına ilişkin en büyük delildir.

Evet, uluslar gidecek, diller tükenecek,

dünya olduğu gibi değişecek ama, Kutsal Kitap

39

40

sonsuza dek diri kalacaktır. Çünkü onun içinde

Tanrının her zaman ve heryerde, yediden yetmişe

herkese seslenen öğretisi vardır. İsa Mesih ile

kurtuluş öğretisini kastediyorum. Bu öğreti herkes

için geçerlidir. Çünkü Kutsal Kitapta bulunan diri

güç, inanarak Mesih'i kurtarıcı Kabul eden kişiye

kim olursa olsun Tann'nın çocuğu olma hakkını

vermektedir.

IX

SORULMASI GEREKEN

Bütün bunlardan sonra Kutsal Kitab'ın

tahrif edildiğini iddia edeceklere, tarihsel-bilimsel

kanıtlarını, "tahrifjn gerçekleştiği zamanı

sormamız gerekiyor.

Eğer (tahrif) Mesih'ten önce oldu derlerse,

onlara, Mesih'in Kutsal Kitab'ı doğruladığını

bildiririz.

1. - Kutsal Kitap'ta geçen kendisi hakkındaki

peygamberliklerden kanıtlar getirmiştir ki bunların

başında, Mesih'in Nasıra Sinagogunda okuduğu

İşaya peygamberin şu önbildirisi gelir: "Rab

Yehova'nın ruhu üzerimdedir: çünkü yoksullara

müjdeyi bildirmek için Rab beni mesnetti. Yüreği

kırık olanları sarmak, sürgünlere özgürlüğü,

mahpuslara serbestliği duyurmak, Rabbin lütuf

yılını, Allah'ımızın öç alma gününü bildirmek ve

tüm yaslıları teselli için Rab beni gönderdi,, (İşaya

61:1-3). Müjdeci Luka, kendisine ilişkin pey-

gamberliği okuduktan sonra Mesih'in din-

leyicilerine şöyle dediğini haber veriyor: "Bugün

işittiğiniz bu yazı yerine geldi,, (Luka 4:21).

2. - Yahudileri Kutsal Kitabı okuyup incelemeye

41

teşvik etti: "Kutsal yazıları araştırın . . . Çünkü

sonsuz yaşamınızın bunlarda olduğunu sa-

nıyorsunuz. Bana tanıklık edenler de bunlardır,,

(Yuhanna 5:39).

3. - Kutsal Kitapları bilmedikleri ve hükümlerini

uygulamadıkları için Sadukileri azarladı: "Ne

Kutsal yazıları ne de Allah'ın gücünü biliyorsunuz.

Yanılmanızın sebebi işte bu değil mi?„ (Markos

12:25)

4. - İsa, kutsal yazıları İblis'in denemelerine karşı

silah olarak kullanmıştır. Kutsal Kitap'ta, İsa'nın

(Ürdün çölünde) İblis'in saldırılarını Kutsal Kitab'ın

ayetleriyle savuşturduğunu okuyoruz. Örneğin

birinci denemeyi savuştururken. "İnsan yalnızca

ekmekle yaşamaz, amaTanrı'nın ağzından çıkan

her sözle,, (Tesniye 8:3) dedi. İkinci denemeyi

savuştururken söylediği söz ise şu: "Yazılmıştır,

Tanrı'n Rabbi denemeyeceksin.,, Üçüncü

denemede verdiği yanıt şu: "Tanrın Rabbe

tapınacak ve yalnızca O'nun önünde yere

kapanacaksın (Tesniye 6:13).

Mesih'in öğrencileri de, yazılarını destek-

lemek için Eski Andlaşma'nın önbildirilerinden

kanıtlar getirmekle öğretmenlerinin yollarına

uydular.

42

a - Yahuda İskaryot Hakkındaki Sözleri: "Çünkü

Mezmurlar kitabında yazılmıştır, konağı ıssız

olsun, içinde oturan bulunmasın, görevini başkası

alsın,, (Mezmur 69:25, 109:8, Habercilerin İşleri

1:20).

b - Kutsal Ruh'un Yerleşmesi Hakkında: "Son

günlerde, diyor Tanrı, tüm insanlığa ruhumdan

dökeceğim; oğullarınız da kızlarınız da peygam-

berlik edecekler. Gençleriniz rüyetler,

ihtiyarlarınız rüyalar görecekler. O günlerde

kadın-erkek, kullarıma ruhumdan dökeceğim.

Onlar da peygamberlik edecekler,, (Habercilerin

İşleri 2:17—18, Yoel 2:28-29).

Şimdi, hiç Mesih yada kendilerine vahyo-

lunan sadık elçilerinin, elçiliklerini ve öğretilerini

uydurma kitaplardan alınmış ayetlerle

kanıtlamaya çalışmaları, bir yandan da insanları

bu kitapları okuyup hükümlerini uygulamaya

teşvik etmeleri olacak iş mi? Mesih ve elçilerinin

tahrif edildiklerini bilmeden Kutsal Kitaplardan

delil getirdiklerini kim söyleyebilir?

Mezhebi meşrebi ne olursa olsun biri kalkıp

böyle bir iddiada bulunmaya kalkışsa, hem elçi ve

peygamberlere gelen vahyin sağlamlığına

sataşmış, hem de Tanrıya, sözünü korumada

43

ihmalkârlık yakıştırmasında bulunmuş olur. Bu

sataşma belki Kuran için daha da şiddetli

olacaktır. Çünkü Kuran Kutsal Kitab'ın sağlam-

lılığına değgin birçok tanıklığı içermektedir.

Eğer tahrif iddiacıları, Yahudiler Mesih'ten

sonra Eski Anlaşma'nın metinleriyle oyna-

mışlardır, derlerse bunun imkansız olduğunu

söyleriz. Eski Antlaşma'nın tüm kitapları Mesih

imanlılarının elinde mercut idi. Şayet Yahudiler'in

bu yolda bir girişimi olsaydı, Mesih imanlıları bunu

her yerde yayarlardı.

Tahrif iddiacıları, Kutsal Kitabı değiştirenler

Mesih imanlılarıdır, derlerse vereceğimiz cevap

bunun mümkün olamayacağıdır. Diyelimki oldu,

bu durumda Yahudiler kıyameti koparmaz mıydı?

Tahrif iddiacıları, Yahudilerle Mesih iman-

lıları Kutsal Kitapları değiştirmek için işbirliği

yapmışlardır, derlerse, kendilerini maskara

yapmış olurlar. Çünkü başlangıçtan beri Mesih

inancına direnip Mesih'in geleceğine inanmayan

Yahudilerin, Mesih imanlılarına yaklaşıp onlarla

anlaşmaları imkânsızdır. İmkânsızın

gerçekleştiğini kabul etsek bile acaba Yahudiler

Mesih'i yücelten O'nun tanrılığından sözeden tüm

metinlerin, olağanüstü doğumunu, acılarını,

44

ölümünü ve dirilişini haber veren tüm önbildirilerin

silinmesini şart koşmazlar mıydı? Mesih'i yücelten

bu iddialar hala varolduğuna göre bu türden her

iddia boştur.

Burada hiçbir tahrif iddiacısının görmez-

likten gelemeyeceği bir gerçek var: Mesih

inancının daha ilk günlerinde Eski Anlaşma

kitapları, hem Yahudilerin, hem de Mesih

imanlılarının elinde - Tanrı adamlarının yazdığı

dilde - mevcut idi. Bilginler, her iki tarafın

nüshaları arasında yaptıkları hassas

karşılaştırmalar sonunda herhangi bir fark

bulamamışlardır.

Gene tahrif iddiacılarına sormalıyız, İncil'in

tahrifi ne zaman gerçekleşti? Kuran'dan önce mi

yoksa sonra mı? Kuran'dan önce olmuştur

derlerse, Kuran'ın kendisi onları öyle bir çıkmaza

sokarki kurtulamazlar. Çünkü Kuran, şüphelerden

kurtulması için Muhammed'e Kutsal Kitab'ı

okuyanlara başvurmasını emretmektedir: "Eğer

sana indirdiklerimizde şüphede isen senden önce

Kitap okuyanlara sor,, (Yunus 94).

Her şeyi bilgisi ile kuşatan Tanrının şüp-

helerden kurtulması için Muhammed'i tahrif

edilmiş bir kitabı okuyan kişilere yollaması bir kere

O'nun yüceliğine yakışmaz.

45

Kuran, Kutsal Kitab'ın sağlamlığına ilişkin

tanıklığını şöyle sürdürüyor: "Sana hak ile

kendisinden önceki kitap(lar)ı doğrulayıcı ve

koruyucu kitabı indirdik,, (Mâide 48).

Korumadan amaç, Tanrı'nın kitabında

bulunan kutsal şeriat ve gerçeklerin korunmasıdır.

Bu, iddia edilegelen tahrif, Kuran'dan sonra

gerçekleşmiş olsa, bunun anlamı Kuran'ın

koruyuculuk görevini yerine getirmede yenik

düşmesidir. Bir başka deyişle İncil ve Tevrat'ın

Kuran'dan sonra tahrif edildiğini söylemek

Kuran'ın, bildirdiği en önemli görevi yerine

getirmediği anlamına gelir ki, bu, Kuran inanlı-

larına yöneltilmiş açık bir suçlamadır. Çünkü tahrif

edilmelerinden önce onların İncil ve Tevrat'tan bir

nüsha olsun saklamaları gerekirdi. Madem ki bir

korumadan sözediliyor ortada korunacak bir şey

olması gerekir.

Mesih imanlıları bunu yaptı. Öğretmenleri

Mesih'ten söz eden önbildirileri görünce ken-

dilerini onlar için koruyucu atadılar, tüm dünyaya

yaymak için ellerinden geleni esirgemediler. Öyle

ki bugün Kutsal yazıları 1400 den fazla dilde

okuyabiliriz. Madem Tevrat ve İncil'in Mu-

hammed'e değgin kanıtlar içerdiğine inanıyor-

lardı, niçin böyle yapmadılar?

46

- "Kitabı biz indirdik, O'nun koruyucuları da biziz,,

(Hier 9).

- "Allah'ın sözlerinde asla değişme (imkanı)

yoktur,, (Yunus 64).

- "Allah'ın öteden beri yürürlükte olan âdeti

(sünnet) budur. Allah'ın âdetinde asla değişme

bulamazsın" (Feth 23).

- "Rabbinin sözü doğruluk ve adalet bakımından

mükemmeldir. Onun sözlerini değiştirecek

kimse yoktur,, (En'âm 115).

- "Rabbinin Kitabından sana vahyolunanları oku.

O'nun sözlerini değiştirebilecek kimse yoktur.

O'ndan başka sığınak da bulamazsın,, (Kehf

27).

Bu ayetlerde, Tanrı, kimsenin sözünü

değiştiremeyeceğine ilişkin vaadlerde bulun-

maktadır. Çünkü onları Allah indirmiş ve

koruyucusu da O olacaktır. Şimdi galiba şu soruyu

sormamız gerekiyor: "Kuran'ı tüm incelikleriyle

uygulayan bir grup müslüman, Kutsal konulardaki

sorularına cevap aramak için "ehl-i Kitab,, a

gitmek isteseler, ve yolda rastladıkları tahrif

iddiacılarına, Kuran öğretisi gereğince bazı

konuları sormak için ehl-i Kitaba gidiyoruz

deseler; acaba bunlar, gitmeyin, onların kitabı

bozulmuş, tahrif edilmiştir, diyebilirler mi? Diyelim

ki dediler o takdirde bu sadık kişilerin tepkisi ne

47

olabilir? Tahrif iddiacılarını mı doğrulayacaklar

yoksa Kuran'ı mı? "Bilmiyorsanız kitap

sahiplerine sorun!,, (Nahl 43).

Birinci soru peşinden ikinci bir soruyu

getiriyor: Acaba içlerinde, İncil ve Tevrat'ın

bozulduğu, tahrif edildiği düşüncesini yaydıkları

inançsızlar kalkıp aynı suçlamayı Kuran'a

yöneltseler. "Kuran tahrif edilmiştir,, deseler, tahrif

iddiacıları ne cevap verirler? Biricik silah, Allah'ın

Kutsal Kitaplarını her türlü tahriften koruması

gerçeğini kaldırıp attıktan sonra bu inançsızlara

hangi silahı doğrultacaklar?

Üçüncü bir sorumuz daha var: Tahrif

iddiasını kabul eden müslümanların çoğun-

luğunun şu Kuran ayetleri karşısındaki tavrı

nedir?

- "Bu, kendisinde şüphe olmayan, Tanrıdan

korkanlar için doğru yolun ta kendisi olan kitaptır.

Onlar gaybe inanır, namazı dosdoğru kılar,

kendilerine rızk olarak verdiklerimizden de

harcarlar. Onlar sana indirilene de, senden önce

indirilenlere de inanırlar. Ahirete ise, şüphesiz bir

bilgi ve inanç beslerler. İşte onlar Rablerinden

gelen doğru yolun üzerindedirler. Kazananlar işte

onlardır,, (Bakara 1-5).

48

- "Deyin ki, biz Allah'a, bize indirilene, İbrahim'e

İsmail'e, İshak'a, Yakub'a ve torunlarına indirilen-

lere, peygamberlere Rableri katından verilenlere

iman ettik. Onlardan hiçbirini diğerinden ayır-

mayız. Biz Allah'a boyun eğmişizdir,, (Bakara

136).

Kuran, kendisine iman edenlere, tahrif

edilip değiştiğini bile bile daha önce indirilmiş

"Kitap,, ile Kuran arasında ayırım yapmamalarını

nasıl emredebilir? Tahrif iddiası Tann'nın

güvenilirliğine yöneltilmiş bir suçlama değil midir?

Gerçeği Tarihten Öğren

Tarihi bilen herkes, Meşin imanlılarının,

elçiler yüzyılının başından miladi dördüncü

yüzyıla kadar putperestler ve Yahudilerce

ezildiklerini, işkence gördüklerini görür. Onlar bu

son derece şiddetli işkencelere, tüm dünyayı hatta

bizzat kendilerine işkence edenleri dahi dehşete

düşüren bir sabırla dayanmışlardır. Bu olağanüstü

sabrın kaynağı onların Kutsal Kitaba olan

imanları, ilkelerine sıkı sıkıya bağlılıklarıdır.

Tarih, onların Mesih'in, ölümde bile sadık

ol, sözünü dinleyerek nasıl sevinçle şehadete

atıldıklarını anlatır. Onların çoğu Mesih'i ve İncil'ini

49

inkâr etmeyi reddettikleri için akıl almaz

işkencelere uğradılar. Kurtuluş uğrunda ölümün

her türünü, yaşamın geçici zevkine tercih

etmişlerdi.

Mesih inancının sicillerini aç. Çok daha

hayırlı bir dirilişe erişmek için özgürlüğü kabul

etmeyip işkencelere uğramış tanıklar kervanı ile

karşılaşırsın. İncil ilkeleri uğrunda bunca acıya

katlanan, her şeylerini feda eden Mesih inan-

lılarının Kitaplarını bozup değiştirdiklerine kim

inanabilir?

Mesih imanlıları, karşılarında elçinin aşa-

ğıdaki sözü dururken acaba - kim olursa olsun -

kimseye Tanrının İncil'ini bozma izni verirler mi?

"Biz, yada gökten bir melek bile size bildirdiğimiz

müjdeden başka bir müjde bildirirse lanet olsun,,

(Galatyalılara 1:8).

Tahrif iddiacısına sorarım: Mesih iman-

lılarını, Kutsal Kitap'larını bozmaya itecek sebep

nedir? Bu neden, sonsuz yaşamdan daha değerli

olabilir mi? Ruhlanyla, kanlarıyla taptıkları Rableri

ve Kurtarıcıları onlarla olan ahdini, güvenilir elçisi

Yuhanna aracılığı ile verdiği şu bildirisi ile

mühürledi: "Bu kitabın peygamberlik sözlerini her

işitene tanıklık ediyorum ki eğer bir adam bunlara

50

bir şey katarsa, Allah'ta bu kitapta yazılmış olan

belaları ona katacaktır. Eğer bir adam bu

peygamberlik kitabının sözlerinden çıkarırsa Allah

bu kitapta yazılmış olan yaşam ağacından ve

kutsal şehirden onun payını çıkaracaktır,, (Vahiy

22:18-19).

Eğer, tahrif Kuran'dan sonra gerçekleşti,

derlerse, bu kez aşağıdaki gerçeklerle burun

buruna gelirler.

1 - Mesih inancı Anadolu, Arap memleketleri

kuzey Afrika ülkeleri, İran, Hindistan ve Avrupa da

yayılmıştı. Şimdi, bu denli çeşitli ve birbirinden

uzak ülkelere yayılmış olan Mesih imanlılarının

İncil'i değiştirmek üzere toplanıp anlaştıklarını

sağduyu kabul edebilir mi?

2. - Bu ülkelerde Mesih inancını kabul edenlerin

tek bir dili yoktur, farklı dilleri konuşuyorlardı. Yüce

Kitabın bütün bu dillerde çevirisinin bulunması -

özellikle birbirlerinin konuştuğu dili bilememeleri

nedeniyle - Kutsal yazıları değiştirmek için bir

araya gelmelerini imkânsız kılmaktadır.

3. - Mesih imanlıları dördüncü yüzyılda, aralarında

mezhepsel inanç farkları olan bir çok topluluğa

ayrılmışlardı. Bu toplulukların her biri, kendi

51

52

görüşünü Kutsal Kitab'ın ayetleri ile destek-

lemeye çalışıyordu. Bu yüzden tefsir üzerindeki

tartışmalar çoğaldı. İnançsal ayrılıkların

incelendiği konseyler toplanmaya başladı. Bu

konseylerin en ünlüsü İznik konseyi olup Arius ve

arkadaşlarının sapık öğretisini geçersiz kılmıştır.

Bu durumda Mesih imanlılarının Kutsal Kitabı

tahrif etmek üzere birleştikleri iddiası boşlukta

kalıyor. Tahrif iddiacılarına tekrar soruyoruz: Bu

tahrif ne zaman ve nerede oldu? Kimler yaptı ve

aralarındaki anlaşma nasıl gerçekleşti? Uğraşları

olayları kaydetmek olan güvenilir tarihçiler

dünyamızda her zaman bulundu. Acaba biri çıkıp

bize, dilde ve inançta farklı Yahudi-Hıristiyan

dinlerine mensup kişiler arasında yapılan, ve

içinde Tanrının kelamı ile oynanan bir toplantının

varlığından yüzeysel bile olsa sözeden putperest

veya Yahudi yada Müslüman bir tarihçi ismi

verebilir mi? Böyle bir şey olmuş olsa, Yahudilerle

Mesih imanlılarının bu işbirliğine tanıklık edecek

tek bir gerçek nüshayı kimse saklayamaz mıydı?

X

TAHRİF KONUSUNDA MÜSLÜMAN

BİLGİNLERİN SÖZLERİ

Önceki bölümlerde Kuran'ın Tevrat ve

İncil'i, Tanrı sözü olarak kabul ettiğini, Tanrı

sözünün değiştirilip döndürülmesinin ise imkansız

olduğunu üstüne basa basa vurguladığını gördük.

Bu tanıklık doğru ise varılacak sonuç İncil ve

Tevrat'ın kesinlikle tahrif edilemeyeceğidir. Ne

Kuran'dan önce ne de Kuran'dan sonra!

Gerçekten de Hindistan'daki bilginler bu

konuyu Kuran'ın ışığı altında dikkatle ince-

lediklerinde Kutsal Kitap'ların kesinlikle

değişmediğine, çoğunluğun deyimiyle tahrif

olunmadığına, yalnız ortada Yahudilerin birtakım

yorumları bulunduğuna kani olmuşlardır.

Adı geçen hakbilir kişiler belki bu kanıya

Fahruddin el-Razi, Celaluddîn el-Suyutî ve Ebu

Cafer el- Taberî gibi bilginlerin bazı Kuran

ayetlerine yaptıkları tefsirler yoluyla ulaşmışlardır.

- "Yahudilerden kimileri, kelimeleri yerlerinden

değiştirirler, dillerini eğip bükerek, dine de

saldırarak derlerki: Sözünü dinledik İsyan ettik. İşit

ey işitmez olası, bak bize (räinä),, (Nisa 46).

53

Şimdi belli başlı tefsirciler bakalım bu ayeti

nasıl tefsir etmişler:

-"Yahudilerden bir topluluk Muhammed'in yanına

gidip O'na herhangi bir konuda sormayı, yanından

ayrıldıktan sonra da vermiş olduğu cevabı

değiştirmeyi adet edinmişlerdi,, (Fahruddin el-

Räzi Mefätihu'1-Gayb C:ll).

- "Yahudilerden bir topluluk Allah'ın Tevrat'ta

bildirdiği, Muhammed hakkındaki sözleri yer-

lerinden değiştirir, Muhammed kendilerine bir şeyi

emrettiği zamanda O'na, sözünü duyduk (ama)

emrine baş kaldırdık, işit ey işitmez olası, derlerdi.

O'na ayrıca dillerinde küfür anlamında kullanılan

"räinä„ derlerdi. Onlar bunu dillerini eğerek

İslam'a kara çalmak için yaparlardı,, (Celaluddîn

el-SuyûtîEI-Durru'l-Mensûrfîel-tefsîrel-Me'sûrc:

I S: 78).

- "Yahudiler Muhammed'e küfreder, O'na en

çirkin sözlerle eziyet ederlerdi. Örneğin, sağır

olasıca bizi dinlesene, derlerdi. "Räinä,, kelimesi

ise - İbnu Vehb kanalı ile öğrenildiğine göre -

yanlış söz demek olan rain anlamına gelmektedir,,

(Cami el-Beyan fî tevîl el-Kuran c: II S: 73).

Bu tefsirlere göre, Yahudiler Kutsal Kitabın

54

metinlerinden, ne birşey çıkarmışlar, ne de bir şey

katmışlardır. Tek yaptıkları dil eğerek sözün

anlamını değiştirmeleridir.

- "Ey ehl-i kitap, size - kitaptan gizlemekte

olduğunuz şeylerin bir çoğunu açıklayan, bir

çoğundan da geçiveren elçimiz gelmiştir,, (Mäide

15).

İmam Fahruddîn el-Razî bu ayetin

tefsirinde, Yahudiler, diyor, Tevrat'ı (Tesniye

22:23-24) okurlarken ağızlarını eğerler, taşlama

ile öldürmek anlamındaki ayeti sopa cezası

biçimine döndürürlerdi.

Taberi ise şunları söylüyor: "Yahudiler

Muhammed'e gelip "taşlama cezası,, hakkında

sormuşlardı. Bir evde toplandılar. Muhammed, en

bilgiliniz kimdir, dedi. İbnu Surya'yı gösterdiler.

Muhammed, en bilgilileri sen misin diye sordu.

İbnu Surya, onlar öyle iddia ediyor, cevabını verdi.

Muhammed, Musa'ya Tevrat'ı verip, Tur'u

kaldıran, kendileriyle anlaşmalar yapan Allah

adına ondan söz istediğinde İbnu Surya'yı bir

korku aldı ve, kadınlarımız, dedi, son derece

güzeldir. Bu yüzden aramızda adam öldürme

çoğaldı. Azalmaya başladık. Sonunda zina yapan

kadın ve erkeğe yüz sopa vurup başlarımızı

55

kazıtmaya karar verdik. O zaman Muhammed

taşlama cezasını uygulamalarına karar verdi,,

(Cämi el-Beyän C: II).

- "(Yahudiler) Allah, hiçbir insana bir şey

indirmemiştir, demekle Allah'ı gereği gibi

değerlendiremediler. De ki: Musa'nın insanlara

ışık ve yol gösterici olarak getirdiği Kitab'ı kim

indirdi? - ki siz onu kağıtlara yazar bir kısmını

gösterip çoğunu gizlersiniz,, (En'am 91).

Kadı Beydavî, Razî ve Taberî, "tahrîf,, in

bazı Tevrat metinlerini gizleyerek gerçekleri

çarpıtmak anlamına geldiğinde söz birliği

içindedirler. Onlara göre Yahudiler, Tevrat'ı

kağıtlara yazdılar.Bu yazdıklarının bir bölümünü

insanlara gösterdiler ama çoğunu sakladılar.

Bunları bir sır olarak herkesten gizliyorlardı.

Yaptıkları bu işin iğrenç ve kötü olduğuna

katılıyoruz. Ancak,"kağıt saklama,, ile metin tahrifi

ayrı ayrı şeylerdir.

- "Onların size inanacaklarını mı umarsınız?

Onlardan bir topluluk vardır ki Allah'ın kelamını

dinlerlerdi de anladıktan sonra, bile bile tahrif

ederlerdi,, (Bakara 75).

56

Taberî tefsirinde şunları okuyoruz: "Bazı

bilgili kişiler Musa'ya, ey Musa, dediler, biz Allah'ı

göremiyoruz. Seninle konuşurken bize O'nun

sözünü işittir. Musa bunu Allah'tan diledi. Allah,

olur, yalnız onlara paklanmalarını, elbiselerini

temizlemelerini, oruç tutmalarını emret dedi.

Allah'ın bu emirlerini yerine getirdiler. Musa onları

Tur'a çıkardı. Üzerlerini bir bulut kaplayınca

Musa'nın emriyle yere kapandılar. Musa, Allah ile

konuşuyor, onlar da Allah'ın sözünü duyuyorlardı.

Tanrı onlara emirler ve yasaklarda bulundu.

Duyduklarını anladılar. Sonra Musa onları İsrail

oğullarına götürdü. Yanlarına vardıklarında

içlerinden bir topluluk Musa'nın emirlerini

değiştirdi,, (Cami el Beyan 0:111 S: 170).

Bu metinden anlıyoruz ki Yahudi bilgin-

lerinden bir topluluk dinleyip anladıkları sözün

anlamını değiştirmişler; ancak diğerleri duy-

duklarına sadık kalmışlardır.

- "Yahudilerden kimileri durmadan yalana kulak

verir, başka bir topluluk hesabına casusluk eder,

sözleri asıl yerlerinden değiştirirler,, (Mäide 41).

Suyutî "Celäleyn,, isimli tefsirinde bu ayeti

şöyle açıklıyor: "Bu ayet, Hayber Yahudilerinden

bir grup hakkında inmiştir. Onlardan iki kişi zina

57

yaptılar ancak, bunları taşlayarak öldürmek

istemediler. Bunun üzerine bu iki kişinin

Tevrat'taki hükmünü sormaları için Kurayza

kabilesinden bir topluluğu Muhammed'e yolla-

dılar. Burada Yahudilerin "tahrif,, te bulunmakla

suçlanmaları şundan dolayıdır: Hayber Yahudileri

bu gönderdikleri adamlara, eğer Muhammed'in

fetvası kırbaç cezası olursa kabul edin, ama

taşlamaya karar verirse sakın kabul etmeyin,

dediler,, (El-Durr el-Mensûr S: 150).

Şu soruyu sormamız gerekiyor: Tevrat'ı

tahrif eden bu Yahudiler kimlerdir ve bu işi hangi

yüzyılda yapmışlardır? İmam Razî onların

Muhammed'in çağdaşları olduğunu ileri sürüyor.

Ancak Mefatîh el-Gayb adlı tefsirinde, tahriften

kastedilen, diyor, çeşitli söz hileleri ile bozuk

yorumlar yapıp ortaya asılsız şüpheler atmak, bir

sözü gerçek anlamından, bozuk bir anlama

çekmektir ki sapıklar, mezheplerine uygun

düşmeyen ayetlere her zaman bunu uygu-

lamışlardır.

Biz burada Yahudilerin paklığını savun-

muyoruz, fakat herkes bilsin ki, Yahudiler, Tevrat

ayetlerini değiştirmeye cesaret edemezlerdi.

Zaten Kuran'da da böyle bir itham yoktur. İşaret

etmemiz gereken bir başka önemli nokta, Kuran'ın

58

kesinlikle Mesih imanlılarını, İncil'i tahrif etmekle

suçlamamış olmasıdır.

Şimdi Kutsal Kitab'ın tahrif edildiğini yada

"gerçek kitab,, in elimizde olmadığını öne süren

kişiye şunu deriz: Böyle bir iddiada bulunman,

Kutsal Kitab'ın gerçek olup batılın ona önünden

veya arkasından yaklaşamayacağına tanıklık

eden açık Kuran ayetlerine inanmadığını gösterir.

Gördük ki, Kuran'ın en önemli amaçlarından birisi

de O'nun Kutsal Kitab'ı doğrulayıcı olarak gelmiş

olmasıdır.

59

Allah'a, elçilerine ve kitaplarına inanan bir

kimse, Allah, Kuran'ı uydurulmuş, karıştırılmış bir

kitabı doğrulasın diye indirdi, diyemez her halde!

YARIŞMA

Aşağıdaki sorularla sana elindeki bu

kitabın bir özetini soruyoruz. Bundan amacımız

bilgilerini sınamaktır. Göndereceğin cevaplar

karşılığında, kitaplarımızdan birini hediye olarak

yollayacağız.

1. Kutsal Kitab'ın sonundaki önbildiri neyi

ifade ediyor?

2. Nuh neyi vaazetti ve hangi devirde?

3. Hangi kitaptan itibaren Kutsal Kitap'ta

olaylar ayrıntılı olarak kaydedilir?

4. İran kralı Artahşaşta zamanında Ezra ve

Nehemya neyle meşgul oldular?

5. Vahyinin yok olmayacağına ilişkin Allah'ın

sayısız tanıklıklarından birisini belirt.

6. Allah'ın, peygamberlerine değgin sayısız

tanıklıklarından birini belirt.

7. Peygamber ve elçilerin, Allah'ın

kendileriyle konuştuğuna değgin

tanıklıklarından birini belirt.

8. Hıristiyan Kilisesinin elinde Kutsal Kitab'ın

kaç eski nüshası bulunuyor, adları nedir?

9) Kutsal Kitab'ın kaç eski yazması bulundu?

10) Kutsal Kitap yazmalarından birini ve tarihini

yaz.

60

11. Kutsal Kitab'ın değerine ilişkin arkeolojinin

tanıklığı nedir?

12. Kutsal Kitab'ın sağlamlığma tanıklık eden

bir Kuran ayeti belirt.

13. Eski Andlaşma kaç kısma ayrılır?

14. Yeni Andlaşma kaç kitaptan oluşur?

15. Kutsal Kitab'ın tahrif edildiği fikrini

reddeden bir Kuran ayeti yaz.

16. Hindistan'daki müslüman bilginlerin

ulaştıkları sonuç nedir?

Cevaplarını açık adresinle birlikte aşa-

ğıdaki adrese postala.

61

ESENLİK YOLU PK: 66 • CH 8486 RIKON

(İSVİÇRE)

Değerli okuyucu

Okumuş olduğun bu kitapçık, zihninde bir takım

soru işaretleri doğurmuş olabilir. Kafanı

kurcalayan, cevaplayamadığın Sonsuz Kurtuluş

ve İman gibi ruhsal konulardaki sorularını, bize

yazdığın takdirde içtenlik ve sevgi ile

cevaplamaya hazırız.

62

Yayımcılar

ESENLİK

YOLU

P. O. BOX 66

CH-8486 RIKON

İSVİÇRE

>: ' ÇÖLDE

■, ÇAĞIRANIN

;'Cİ_ .. . -. SESİ

RABBİİV ;

YOLUNU /

HAZIRLAYIN!

V7IP/C/ RUHSAL

YAYINLAR,

İNCİL-KURAN

KARŞILAŞTIRMALARI

1986

A.) ALLAH VE MESİH Yazar Sayfa Ücret DM

KUTSAL ÜÇLÜKTE

ALLAH'IN BİRLİĞİ Zekeriya Butrus 64 3.-

İNCİL'DE VE KURAN'DA

MESİH Abdulfadi 84 4.-

MESİH HAKKINDA

NE DÜŞÜNÜYORSUN ? Abdulmesih 24 1.-

B.) KURTULUŞ

İSLAM'DA VE MESİH

İNANCINDA

GÜNAH VE BAĞIŞ İskender Cedid 56 2.50

İNCİL'DE VE KURAN'DA

ÇARMIH İskender Cedid 44 2.-

İŞTE KURTULUŞUN

HAZIR Abdulmesih 48 2.-

C.) ALLAH'IN SÖZÜ DEĞİŞMEZ

TEVRAT VE İNCİL'İN

DEĞİŞMEZLİĞİ İskender Cedid 64 3.-

Bu listede bulunan kitapların tümü Arapça'dan çevrilmiştir. Yayınla-

rın İngilizce çevrisi de temin edilebilir. İstenilen yayının yanısıra

dilinin de belirtilmesi rica olunur.

İNCİL'DEN UTANMAM

ÇÜNKÜ O

HER İMAN EDENE

KURTULUŞ İÇİN

ALLAHIN GÜCÜDÜR

Romalılara 1:16

Table of Contents

Tevrat Ve Incil'in Degismezligi - (German Edition: Die Unfehlbarkeit der Thora und des Evangeliums) - (English Title: The Infallibility of the Thora and the Gospel)